[ Pobierz całość w formacie PDF ]

Gdybym tylko znalazła odpowiedniego ojca dla mojej córki& Gdybym tylko znalazła
odpowiedniego męża dla siebie& Gdyby tylko pojawił się w naszym życiu, wtedy byłybyśmy
naprawdę szczęśliwe. Tymczasem zaniedbywałam pragnienia i potrzeby mojej córki. Tak bardzo
zaangażowałam się w poszukiwanie dla niej ojca, że zapomniałam być matką. Uświadomiłam to
sobie z całą mocą, kiedy zabrałam córkę na wielkie przyjęcie, a potem straciłam ją z oczu, flirtując
z kolejnym facetem. Zespół ogłosił ze sceny, że odnalezli zagubione dziecko. W rzeczywistości to ja
się zagubiłam jako rodzic.
Kiedy miałam dwadzieścia sześć lat, a Gabrielle  cztery, pracowałam w ośrodku terapii
uzależnień alkoholowych. Spotkałam tam kobietę, która zajmowała się trudną młodzieżą.
Powiedziała mi, że najważniejszą radą, jakiej chciałaby udzielić wszystkim samotnym matkom, jest
żeby przestały się martwić o pracę, pieniądze i partnerów, a zamiast tego skupiły się na swoich
dzieciach  tu i teraz.
 Te dzieci mają tylko jedno dzieciństwo  wyjaśniła.
Powiedziała mi, że gdyby mogła zacząć wszystko od nowa, odpuściłaby sobie randki i skupiła się
w stu procentach na byciu matką. Wtedy to, co usłyszałam, nie spodobało mi się. Jej słowa wzbudziły
we mnie poczucie winy, że jestem samotną matką. Gdybym znalazła mojej córce ojca, wtedy
wreszcie miałaby pełną rodzinę. Randki zajmowały mi stanowczo za dużo czasu, podobnie jak
rozpaczanie po każdym Nieodpowiednim Facecie, który pojawiał się i znikał z naszego życia.
Przedstawiłam mojej córce zdecydowanie zbyt wielu mężczyzn; zapraszałam ich na noc do domu,
wciągając ją w telenowelę, jaką stało się moje życie.
Nie pamiętam imienia tej kobiety, jej twarzy ani stanowiska  tylko te słowa. Paliły mnie jak ogień
i odcisnęły niezatarte piętno na moim życiu. Wywróciła mi świat do góry nogami, twierdząc, że
rodzice powinni stawiać dzieci na pierwszym miejscu. Powiedziała:
 Masz całe życie, żeby chodzić na randki, znalezć pracę, poznać mężczyznę swoich marzeń. Twoje
dzieci mają jedno dzieciństwo. Zrób wszystko, żeby go nie przegapić.
Zżerało mnie poczucie winy, że jestem samotną matką. Nie miałam pieniędzy, żeby zabierać córkę
do Disneylandu, ani, prawdę mówiąc, nigdzie indziej. Ale z czasem uświadomiłam sobie, że
Gabrielle nie potrzeba do szczęścia ani wakacji, ani ojca, chociaż tak żałowałam, że go jej nie
zapewniłam. Potrzebowała za to, żeby jedna dorosła osoba była dla niej rodzicem na cały etat,
dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.
Przestałam snuć marzenia o przyszłym szczęściu i ignorować rzeczywistość wokół mnie. Nauczyłam
się być przy Gabrielle i sprawiać, by każdy dzień był dla niej radosny i ważny.
Kiedy cofam się myślą do własnego dzieciństwa, skupiając się nie na chwilach trudnych, lecz na
tych najbardziej znaczących i niezapomnianych, najmilej wspominam różne błahostki.
Zwięto Halloween, kiedy mój tata narzucił na siebie prześcieradło, przekradł się po ciemku między
domami, a potem podszedł do naszego domu od strony ulicy i zapukał do drzwi. Miał sto
osiemdziesiąt centymetrów i był najwyższym przebierańcem, jakiego kiedykolwiek widzieliśmy. Jak
tylko wręczyliśmy mu cukierki, ściągnął kostium; opowiadając tę historię, zawsze pękał ze śmiechu.
Te chwile, kiedy mama stała przy kuchennym zlewie, nucąc pod nosem albo słuchając płyt
Perry ego Como, The Mills Brothers albo Mitcha Millera. Namawiała nas, żebyśmy śpiewali razem
z nią albo łapała któreś z dzieci, żeby odtańczyć z nim polkę w salonie.
Było też machanie babci. Moja babcia mieszkała na farmie. Nosiła pończochy przeciwżylakowe,
przewiązywała sukienkę fartuszkiem i chowała siwy koczek pod chustą. Zarabiała sprzątając domy
innych ludzi. Zawsze, gdy ją odwiedzaliśmy, miała dla nas pełną szufladę lizaków. Mówiła łamaną
angielszczyzną z domieszką rosyjskiego, słowackiego i odrobiną niemieckiego. Nie potrafiła nawet
wymówić mojego imienia, więc nazywała mnie Virginia. Kiedy przyjeżdżaliśmy, każde z nas
dostawało miniaturową butelkę coca-coli i najtłustsze, najbardziej słone frytki na świecie.
Uwielbialiśmy to. Pokazała nam, czym jest dostatek. Choć miała niewiele, potrafiła to zamienić
w prawdziwą ucztę. A kiedy wyjeżdżaliśmy do domu, babcia stawała na skraju podjazdu
obrośniętego mieczykami, które rok po roku pieczołowicie sadziła, wykopywała i przesadzała.
Stamtąd machała, machała i machała, dopóki całkiem nie zniknęliśmy jej z oczu.
Nigdy nie zapomnę jej machania.
Moja córka jest już dorosła i kiedy razem wspominamy jej dzieciństwo, stają nam przed oczami
właśnie takie ulotne chwile. Przed jej ślubem zrobiłam dla niej album, w którym opisałam nasze [ Pobierz całość w formacie PDF ]




 

tapetowanie 1 hobby budowa i remont domu remont
Kuracja specjalna.Specjal Treatment.2010.XviD.Lektor.PL.avi
21 sposobów na rozpad małżeństwa - 21 tapaa pilata avioliitto (2013) Lektor.PL.BRRip.XviD-Zet.avi
Underworld - Two Months Off (Ko Matsushima
sprzedam 33 33 ram 2x256 ddr nowka
pomoce naukowe, ściąga moja 3, Rola wody w przyrodzie: -czynnik klimatologiczny,- regulator temperatury(opady pochlaniaja cieplo, oceany latem wchlaniaja nad
Link
Podstrony
Powered by WordPress dla [Nie kocha się ojca ani matki ani żony ani dzieca, lecz kocha się przyjemne uczucia, które w nas wzbudzają]. Design by Free WordPress Themes.